-1-
 
รู้สึกเหนื่อยใจอีกแล้ว เหนื่อยอย่างบอกไม่ถูกเลย
 
รู้สึกว่าคนรอบข้าง หรือ ตัวเราเองก็ไม่รู้ จัดการกะอารมณ์ตัวเองไม่ได้
 
บางทีเราก็ไม่ได้พร้อมที่จะรับทุกอารมณ์ของทุกคนได้
 
แต่ก็ไม่ได้แปลว่าเราไม่แคร์ใคร 
 
บอกตามตรงว่าเราเหนื่อยจิง ๆ นะ
 
เราขอโทษในส่วนของเราที่อาจจะทำเหมือนลำบากใจเวลาที่ใครเข้ามาใกล้เรามากเกินไป
 
อาจจะเป็นเพราะว่า เราค่อนข้างระวังตัวให้การคบเพื่อนในระดับนึง
 
เราคงให้เธอมาสนิทกับเรามากเกินไปหรือเปล่า เธอถึงเป็นแบบนี้
 
เราคิดว่าเราค่อนข้างชัดเจนมากในเรื่องสถาณภาพไม่ว่ากับใครนะ 
 
เราเสียใจที่ทำให้เธอต้องเสียใจ ทั้งที่ตอนนี้เธอก็มีเรื่องให้คิดมากมายอยู่แล้ว
 
ถ้าเราทำให้ชีวิตเธอ ความรู้สึกเธอ ต้องแย่ลง เราขอโทษ
 
และคงไม่โกรธ ถ้าเธอจะตัดเราออกไปจากชีวิต ถ้าเราจะเป็นปัญหากับเธอ
 
ขอบคุณสำหรับความเป็นห่วง และ ความเป็นเพื่อนที่แสนดีของเํธอ
 
 
 
-2-
 
พี่คะ
 
โมไม่รู้ว่า ด้วยนิสัยส่วนตัว ด้วยความห่าง หรืออะไร แต่ ทำไม เหมือนพี่ไม่เคยเชื่อใจโมเลย
 
ทำไม ทำไม คำถามมากมาย มันทำให้โมนอนไม่หลับ 
 
ถึงขนาดขอดู passport เพื่อความสบายใจ โมจะแฟกส์ไปให้พี่ดูค่ะว่าตอนนี้โมอยู่ที่ไหน
 
แต่ สิ่งที่โมอยากจะบอกพี่ คือ โมเสียใจที่พี่ไม่เชื่อใจโมขนาดนั้น
 
ใครพูดอะไรก็เอนเอียง พี่จะเข้มแข็งเรื่องของเราบ้างก็ดีนะคะ
 
โมอยากได้ผู้นำที่ดี ที่เข้มแข็ง ที่จะมาเป็นหัวหน้าครอบครัวได้
 
โมรู้ว่า มันดูเหมือนเวอร์ ๆ ที่คนแบบโมจะมารักพี่
 
แต่ความรักมันเป็นเรื่องของความรู้สึก ไม่ใช่เหรอคะ
 
กับปัจจัยภายนอกที่โมมีบางทีมันก็เหมือนทำให้โมเจอแค่คนที่มองโมแบบผิวเผิน
 
เหตุผลที่ โมรักพี่มากมาย เพราะำี่พี่ไม่ได้มองโมแค่นั้นพี่ไม่เคยหลอกโม
 
พี่ไม่ได้มองโมแค่ภายนอก พี่ไม่เหมือนคนอื่นที่โมเคยเจอมา
 
และนอกจากนั้นมันก็เป็นเรื่องของความรู้สึก
 
โมไม่ได้รักพี่ เพราะพี่มีอะไร โมรักเพราะพี่เป็นแบบนี้ที่เป็นอยู่
 
ข้อนี้พี่คงรู้ดีกว่าใคร ๆ ใช่ไหมคะ?
 
ถ้าทุกอย่างในโลกเป็นได้อย่างใจ โมจะไม่ย้ายมาอยู่ที่นี่หรอกค่ะ
 
ไม่มีใครอยากจากบ้านเกิดหรอก  ทุกอย่างในชีวิตมันก็มีข้อจำกัดของมัน 
 
บางทีชีวิตก็มีเงื่อนไข เเบบที่เราไม่ได้อยากให้่มันเป็น
 
ถ้าเลือกได้ โมก็ไม่ได้อยากอยู่แบบนี้ โมไม่ได้อยากมีอะไรให้มันมากกว่าคนอื่น
 
โมแค่อยากมี สุขภาพที่ดี อยากมีทุกอย่างให้มันพอดี
 
โมก็รู้ว่าที่โมมีมันอาจจะมาก  บางคนอาจจะอยากได้ อยากมีแบบที่โมมี
 
แต่ โมได้ค้นพบว่า สิ่งที่สำคัญกับเรามากที่สุด คือ ร่างกายที่แข็งแรง ค่ะ
 
 
โมอยากบอกอีกซักครั้งว่า ที่โมมาอยู่ที่นี่ เพราะมันมีเงื่อนไขของชีวิต
 
เป็นความจำเป็นของครอบครัวไม่ได้มาเที่ยวเล่นผลาญเงินไปวันๆ ไม่ได้ร่ำรวยล้นฟ้า 
 
โมไม่ชอบคำว่าลูกคุณหนูที่พี่เรียกโม โมอยากให้พี่เข้าใจ โมไม่ได้รักใครที่ฐานะ
 
 
 
โมยังผิดอีกไหม ที่คุณหนูอย่างโม ไปรักคนธรรมดาๆอย่างพี่ ?
 
 
 
 
 
 

ป.ล.1ขอบคุณนะที่ให้ตำแหน่งคุณหนู ที่ทำให้โมรู้สึกต่ำต้อยด้อยค่าขึ้นมา T T
ป.ล.2 ขอโทษนะคะที่ระบายเรื่องงี่เง่าๆ ในนี้ แต่มันเหลืออดมามากแล้ว T T
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

Comment

Comment:

Tweet

อ่านแล้วเศร้าพานนึกถึงเรื่องขอตัวเอง

เป็นกำลังใจให้ค่า

#3 By teen_toe on 2010-08-25 12:46

ฝันดีค่ะ (นอนกลางวัน)

big smile

#2 By I am Par. (LastLight) on 2010-08-04 14:22

เหมือนพี่เข้ามาแอบอ่านไดอารี่ส่วนตัวเลยค่ะ

เลยไม่กล้าออกความเห็น

งั้นบอกว่า อรุณสวัสดิ์แล้วกันนะคะน้องโมbig smile big smile big smile

#1 By Pat on 2010-08-04 06:18